बाबूजी !!!

परब्रम्ह हे भक्तांसाठी.. मुके ठाकले भीमेकाठी 

उभा राहिला भाव सावयव .. जणू कि पुंडलिकाचा...  

कानडा राजा पंढरीचा ... !! 

आम्हा साऱ्या संगीतभक्तांसाठी सुद्धा हा सूरतालाचा पुंडलिक जणू बाबूजींच्या रुपात उभा राहिला... त्यांच्या स्मृतीदिनी (२५ जुलै १९१९  - २९ जुलै २००२) त्यांच्या गीतांचा अमृतकलश मनामनात हिंदकळला नाही तर नवलच... 

भूपाळी, भक्तीगीत, अभंग, बालगीत, भावगीत, हळुवार प्रेमगीत, विरहगीत, करुणगीत, लावणी, वीरश्रीपूर्ण युद्धगीत आणि प्रतिरामायण जणू असे गीत रामायण !!! अश्या साऱ्याच चित्रपट संगीत अन सुगम संगीत यात संगीत दिग्दर्शन अन गायन करून हिंदी अन मराठी दोन्ही रसिकांच्या मनात अजरामर झालेले बाबूजी...   

तर हा ह्ळूवार स्वराचा, अवीट गोडीच्या चालींचा अन शाश्वत आनंदाचा "ज्योती कलश" या पुढे ही पिढ्यानपिढ्या असाच "छलकत" राहणार यात काही शंका नाही... 

तुमचे कौतुक म्हणजे पुन्हा ज्योतीने तेजाची आरती ..!! 

सूर तुमचे, चाल तुमची अन आवाज ही तुमचा... आमची फक्त अंजली .. भावनांची,  स्मृतींची अन श्रद्धेची   !!! 

- भक्ती आजगावकर

छायाचित्र आंतरजालाहून साभार!! ध्वनीचित्रफीत युट्यूबवरुन साभार!!

ज्योती कलश छलके!!

अर्ध्य धन्यवादाचे !!!

स्वर्णिम सखीचे मनोगत ...  


1 Month and 10 Days.... 
33 posts 
500 + visitors 
1000 + pageviews... 
44 comments 
18 Followers 


Seems all play of numbers ...  
but somewhere inside, one knows the value of those numbers... 


Its not only figures... it depicts the love you get from your friends,  known.. unknown friends..  the support to your effort of expressing self.. the acceptance of your creative side .. the token of appreciation... also the non-ending expectation of betterment... 


Those are not just numbers... It certainly multiplies the joy of reciprocation beyond the happiness of self expression....  


Before i addup the my familier way of saying Thanks ....


a humble thanks to all of you - दीपक, अभिषेक, हेरंब, स्वानंद and कल्पेश  for almost pushing me to Blogworld :) 


कविता ...

पहिले कडवे कधी कॉलेज मध्ये असताना केले होते...
आज कविता पूर्ण झालीय....
रास रंगलाय शाम विरही रात्रींचा .. :)
प्रसव वेणा कवितेच्या...अन आनंद सृजनाचा ... त्या शामसुंदरा साठी ...राधेसाठी... अन माझ्यासाठी !!

तुला कळवतेय कारण या साऱ्यात तू सुद्धा तुझी ओंजळ कधीतरी रिती केलेली ...
गोकुळात ...कालिन्दीत ... अन वर्षे सरली तरीही कालिंदी वाहती आहे...
पुढचे ठाऊक नाही.. पण आजचे अर्ध्य आज द्यायला हवे....

धन्यवाद !!!

- भक्ती आजगावकर

आस

ओंजळीत तुझ्या मोगऱ्याची फुले 

दिली कुणी नी घेतली कुणी.. 

सुगंध माझ्या भोवती परिमळे

आले कुणी अन गेले कुणी ..!! 

नभांच्या किनारी धरेचे उसासे 

क्षितीज हा भास वाटे जरी..  

शब्दातुनी रक्त सांडे कुणाचे 

व्यथा जुनी वेदना ही जुनी..!! 

दिशांध वारा गुज सांगे कुणाचे 

हुंकार हे दाटती अंतरी.. 

अज्ञात काहूर हृदयात माझ्या

अनोळखी चेहऱ्यांचे ऋणी..!! 

अगतिकतेचे हे पाश भवती

सुरावाचुनी जशी बासुरी.. 

देई विसावा अखेरच्या क्षणाला 

असे आस ही माझिया मनी..!! 

- भक्ती आजगावकर 

इक बातचीत

हम : 

अब क्या बताये उनको हम 

उनकी आंखोंसे दुनिया देखते है

गैरत भी है.. मुहोब्बत भी हमको
जवाब-ए-इश्क को शर्म के परदे मे रखते है !!! 

वो : 

वो देखते हैं दुनिया हमारी आँखोंसे'
और हम दुनिया में उन्हिको देखते हैं|
वो शरमाके पलके झुका लेते हैं,
और हम उनकी आँखोंमें देखने को तरसते हैं !!!

हम :

उनकी दुनिया हमसे है
और हमारी भी उन्ही से...
सपनो से भरी है हमारी आँखे..
और उन्हे शिकायत झुकी पलको से !!!

वो : 

शिकायत यही झुकी पलको से
के हमारे ख्वाब नही दिखते ...
जवाब तो सारे साथ लाये है...
उनके सवाल ही नही दिखते..!!

हम :

वो शिकायत करे, पसंद है ...
वो इनायत करे, पसंद है...
जिंदगीका साथ है.. रुठना मनाना
वो हमारे साथ है... पसंद है !! 

 - भक्ती आजगावकर 

(Thanks Vinayak for वो देखते हैं दुनिया हमारी आँखोंसे...)  

कविता

कविता... 

आरसे महालात अवचित डोकवावे ..अन चहूदिशांनी आपल्या प्रतिमा सामोऱ्या याव्या .. साऱ्या अक्षरातून आपलेच हुंकार जाणवावेत.. अन कडव्या कडव्यातून आपल्याच जगण्याचे प्रतिबिंब दिसावे तसेच काहीसे कवितांचे उमगणे... 
उमलणे अंतरात ..

कवी "ग्रेस" यांच्या सारख्यांच्या कविता म्हणजे तर पाण्यावर सोडून दिलेले चिमुकल्या ज्योतींचे दिवेच जणू...
लाटेवर वाहतील ... वाऱ्यासह त्याच्याच दिशेला पांगतील ... 
जे ओंजळ पसरतील, त्यांच्या हातीसुद्धा लागतील.. 
मग त्या दिव्यांनी तुमच्या मनातील अंध:कार दूर होवो ..
किंवा मग भरून आलेल्या भावनांच्या कोठाराला आग लागो .. 
सारे सारे त्या ओंजळ पसरणाऱ्या व्यक्तीचे ...

अश्याच एका कवितेच्या समजण्याचा ... अहं ... कळण्याचा ... नाहीच,,, उमगण्याचा प्रवास .. 
या हृदयीचे त्या हृदयी असाच ,... एवढाच .. 

बाकी शब्द कवीचे... जाणीवा ज्याच्या त्याच्या .. 
अनुभव ज्याचे त्याचे .. अन प्रत्यय तो हि ज्याचा त्याचा ... 

असाच एक प्रत्यय .. अलवार जुईच्या हिंदकळण्याचा ... 

कवी "ग्रेस" यांची कविता .. 

राजपुत्र आणि डार्लिंग

थांब. उसळू नकोस लगेच अशी या नकारावर 
शांतपणे ऐक. दातातून सोड्वून घे ओठ.
किती घट्टपणे बोटे गुंतवितेस? किती गुन्तवलेस स्वत:ला या प्रेमाच्या पाशात् ।।
किती आवेगाने धरून ठेवलेस हे प्रीतीचे बन्ध 
या पहाडाची एकट एकट बेटे काय सहज झाली असतील? 
पहाडा सारखा सतत तुझ्या सोबत असण्याचा... अचल अविचल असण्याचा ध्यास मोडून हे विखरून पडणे आलेय नशिबात.. हे विलग होणे जीवघेणेच .... 
परक्यासाठी रडू यावे तसे काय समुद्र सहज जमले असतील? हृदय पिळवटून निघावे तसे हे अश्रुंचे समुद्र उगीच का झालेत... 
गुलाब वाळायला लागले की बेटांचा जीव जागेवर नसतो पोरी,.. 
दिलेल्या शपथा..घेतलेल्या आणाभाका... चोरून दिले घेतलेले अन मनात अजून ताजे असणारे गुलाब या अश्या परिस्थितीच्या झळांनी वाळायला लागले की ते छिन्न विच्छिन्न हृदय जागेवर कसे राहील... !!! 

- कवि ग्रेस


स्वैर रसस्वाद: भक्ती आजगावकर